Omis to piękne dalmatyńskie miasteczko, jak również port, usytuowane w dolinie rzeki Cetina, 26km na południowy wschód od Splitu. Miejscowość rozwinęła się u stóp wzniesienia Omiska Dinara, i jest od północnego zachodu odgrodzona rzeką a od południa i południowego-wschodu – morzem.
Omis zamieszkały jest od czasów Cesarstwa Rzymskiego, w średniowieczu przekształcił się w ufortyfikowany gród. Kiedyś miejscowi ludzie byli piratami, ze względu na korzystne położenie miejscowości, a także dzięki swoim szybkim i pełnym gracji łodziom.
Część średniowiecznych murów została zachowana, między innymi czworokątna wieża (Peovia albo Mirabela) czy ruiny fortu Starigrad (Fortica). Wieża Fortica znajduje się ponad wioską Borak, na szczycie Omiskiej Dinary – stamtąd można zobaczyć całe miasto, dolinę rzeki Cetiny a nawet wyspy centralnej Dalmacji. To miejsce było znaczące dla piratów, gdyż można było stamtąd kontrolować całą okolicę. Twierdza Mirabela (lub Peovica - istnieją dwie nazwy) służyła jako dobre miejsce do rekonesansu, rozciąga się stamtąd piękny widok na Omis i kanał Brac.
Centrum Omisa to kamienne domy porozdzielane wąskimi uliczkami i placami, na których kwitnie życie towarzyskie. Wyjątkowo interesujący jest dom służący za kwaterę podczas tradycyjnego, folkowego festiwalu dalmatyńskiego (Festival dalmatinskih klapa), a także renesansowy „dom szczęśliwego człowieka” nazwany tak ze względu na inskrypcję w fasadzie: „Dziękuję Bogu za moją obecność na tym świecie”.
Na placu Polijica znajduje się barokowy pałacyk i i pręgierz datowany na XVII wiek. Na głównym rynku znajduje się kościół parafialny pod wezwaniem świętego Michała z XVII wieku, który posiada przepiękną wieżę i główne wejście. Także dobrze zachowany kościół pod wezwaniem Świętego Ducha (z XVI wieku), wraz z wieżą zegarową i schodami prowadzącymi do wyżej położonej części miasta, jest godny uwagi. Nad rzeką znajduje się dom rodziny Radman z kolekcją kamieni pochodzących z antyku, czasów średniowiecznych czy renesansowych i XVIII i XIX-wiecznych przedmiotów.
Na prawym brzegu Cetiny znajduje się Priko z przedromańskim kościołem z X wieku pod wezwaniem Świętego Piotra.
W muzeum miejskim znajduje się kolekcja przedmiotów ukazujących historię Omisa i kolekcja wykopalisk archeologicznych, a także słynny posąg Poljica.
W centrum Omisa, przy ujściu rzeki, można wypocząć na pięknych piaszczystych plażach doskonałych dla rodzin z dziećmi. Miejsca plaża („Wielka plaża”) ma 1km długości, jest utrzymana w czystości i posiada liczne udogodnienia takie jak kafejki, cukiernie, boiska do siatkówki plażowej i wypożyczalnie sprzętu wodnego.
Podczas sezonu odbywają się liczne wydarzenia kulturalne, takie jak tradycyjny folkowy festiwal, oparty na śpiewie a cappella, odbywający się od 1967 roku (Festival dalmatinskih klapa). Festiwal ten odgrywa ważną rolę w kultywowaniu dalmatyńskiej tradycji i kultury, a zespoły (klape) biorące w nim udział są wysoko cenione w całej Europie. Organizowane są także koncerty pod gołym niebem, wystawy, spotkania literackie i różne festiwale.
W Omisiu można pójść do jednej z licznych kafejek, restauracji czy tawren (konobas) umiejscowionych w centrum, w wąskich kamienistych uliczkach, gdzie goście mogą poznać smak dalmatyńskiej kuchni.
Omis stanowi doskonałą bazę wypadową dla wielu wycieczek. Ze względu na piękno i ogrom kanionu rzeki Cetina, miasto stało się idealny miejscem dla entuzjastów sportów, także tych ekstremalnych (spływy rwącą rzeką na tratwie lub pontonie, kajakarstwo, wspinacza bez zabezpieczeń, nurkowanie, paralotniarstwo, wędrówki górskie, zwiedzanie jaskiń, rekreacyjne rybołówstwo).
Riwiera Omis ma ponad 30km, słynie z piaszczystych i kamienistych plaż, a także wielu zacisznych zatoczek, w których można odnaleźć upragniony spokój. Wzdłuż wybrzeża riwiery leży wiele malowniczych wiosek rybackich, które oferują zakwaterowanie w postaci apartamentów, willi, domów wypoczynkowych, a także wyróżniają się pięknem dalmatyńskiej natury i czystością niebiekiej tafli morza (Duce, Stanici, Celine, Ruskamen, Lokva Rogoznica, Nemira, Mimice, Medici, Marusici, Pisak).